Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Мадар болса, къадар болур.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Агъач – джерни чырайы, кийим – эрни чырайы.
Аш кетер да бет къалыр.
Мухардан ач ычхынмаз.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Арба аугъандан сора, джол кёргюзтюучю кёб болур.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Бозаны арты дауур болур.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Нёгерсизни джолу узун.
Артына баргъанны, къатына барма.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Татлы сёз – балдан татлы.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Керти сёзге тёре джокъ.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Мал тутхан – май джалар.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Ариу джол аджал келтирмез.
