Ушамагъан – джукъмаз.
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Баш болса, бёрк табылыр.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Кёз – сюйген джерде, къол – ауругъан джерде.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Ачлыкъ отха секиртир.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Агъач – джерни чырайы, кийим – эрни чырайы.
Мухардан ач ычхынмаз.
Чомарт бергенин айтмаз.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Хар сёзню орну барды.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Рысхы – насыбха къор.
Телини эшигин, махтау джабар.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Эски джаугъа ышанма.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Башынга джетмегенни сорма.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
