Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Аманнга алтын чыдамаз.
Акъыллы башны – тили къысха.
Бозаны арты дауур болур.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Джуртун къоругъан озар.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Тил – миллетни джаны.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Эр абынмай, эл танымаз.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Ата – баланы уясы.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Кийим тукъум сордурур.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Хар зат кесини орнуна иги.
Тюзлюк тас болмайды.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
Дуния мал дунияда къалады.
Ашха уста, юйюнде болсун
