Эринчекге кюн узун.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Этни бети бла шорпасы.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Малны кют, джерни тюрт.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Чыкълы кюнде чыкъмагъан, чыкъса къуру кирмеген.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Рысхы – насыбха къор.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Накъырданы арты керти болур.
Джуртун къоругъан озар.
Эр абынмай, эл танымаз.
Адеб базарда сатылмаз.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Хата – гитчеден.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Чабакъ башындан чирийди.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Атлыны ашхысы, ат тизгининден билинир
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Тёзген – тёш ашар!
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Урама да – ёледи, сатама да – келеди.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Билим – акъылны чырагъы.
