Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Адебни адебсизден юрен.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Мал тутхан – май джалар.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Кенгеш болса, уруш болмаз.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Билмейме деген – бир сёз
Кёб джат да, бек чаб.
Зарда марда джокъ.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Дуния мал дунияда къалады.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Эринчекге кюн узун.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Ач къарынны, токъ билмез
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Джырына кёре эжиую.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Таукелге нюр джауар.
