Нёгерсизни джолу узун.
Ариу сёз аурууунгу алыр.
Тойгъан джерге джети къайт.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Къалгъан ишге къар джауар.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Тёзген – тёш ашар!
Айтхан сёзюне табылгъан.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Кимни – тили, тиши онглу, кимни – къолу, иши онглу.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Кюл тюбюндеги от кёрюнмейди.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Элни кючю – эмеген.
Дуния мал дунияда къалады.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Джуртун къоругъан озар.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Акъыллы башны – тили къысха.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
