Ашхы атаны – джашы ашхы, ашхы ананы – къызы ашхы.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Аманнга алтын чыдамаз.
Чыкълы кюнде чыкъмагъан, чыкъса къуру кирмеген.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Хата – гитчеден.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Ат да турмайды бир териде.
Ата джурт – алтын бешик.
Джети тилни билген джети кишиди.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Зар адамны насыбы болмаз.
Чабакъ башындан чирийди.
Баш – акъыл ючюн, акъылман – халкъ ючюн.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Башынга джетмегенни сорма.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Ышармагъан – кюлмез, кюлмеген – къууанчны билмез.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
