Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Сабий кёргенин унутмаз.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Хансыз джомакъ болмаз.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Окъ къызбайны джокълайды.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Джангыз торгъай джырламаз.
Тюзлюк тас болмайды.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Хар сёзню орну барды.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Нарт сёз – тилни бети.
Билген билмегенни юретген адетди.
Джылыгъа джылан илешир.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Аманнга да, игиге да оноусуз къатышма.
Кюл тюбюндеги от кёрюнмейди.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Баш болса, бёрк табылыр.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Ана къолу ачытмаз.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Акъыл неден да кючлюдю.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Элиб деген, элге болушур.
