Аджалсыз ёлюм болмаз.
Таш ата билмеген, башына урур.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Баш – акъыл ючюн, акъылман – халкъ ючюн.
Джырчы ёлсе, джыры къалыр.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Адам сёзюнден белгили.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Аш иеси бла татлыды.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Этни да ашады, бетни да ашады.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Урама да – ёледи, сатама да – келеди.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Джарлыны тону джаз битер.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Тил бла келеди джыр да.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Чомарт джарлы болмаз.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Зар адамны насыбы болмаз.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Уруну арты – къуру.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Билмегенинги, билгеннге сор.
Кёб джат да, бек чаб.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Болджал ишни бёрю ашар.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
