Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Хар сёзню орну барды.
Ач келгенни – тойдур, кеч келгенни – къондур.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Билимсиз иш бармаз.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Ашха уста, юйюнде болсун
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Эски джаугъа ышанма.
Телиге от эт десенг, юйюнге от салыр.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Эри аманны, къатыны – аман.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Рысхы – насыбха къор.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Джашда акъыл джокъ, къартда къарыу джокъ.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Ётген ёмюр – акъгъан суу.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Мал ёлсе, сюек къалыр, адам ёлсе, иши къалыр.
Тюзлюк тас болмайды.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
