Джаным-тиним – окъуу, билим.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Таш ата билмеген, башына урур.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Кёбню кёрген – кёб билир.
Джукъу тёшек сайламайды.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Ат басханны джер билед.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Башынга джетмегенни сорма.
Арба аугъандан сора, джол кёргюзтюучю кёб болур.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Джарлыны тону джаз битер.
Чомарт бергенин айтмаз.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Мадар болса, къадар болур.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Ата – баланы уясы.
Биреу къой излей, биреу той излей.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Таукел тауну аудурур.
Зарда марда джокъ.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Таш бла ургъанны, аш бла ур.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Тамчы таш тешер.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Сескекли кесин билдирир.
Ашда – бёрю, ишде – ёлю.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
