Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Тюкюрюк баш джармаз, налат кёз чыгъармаз!
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Урунуу – насыбны анасы.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Джангыз торгъай джырламаз.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Сёз сёзню айтдырыр.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Акъдан къара болмаз.
Ётюрюкню башын керти кесер.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
Болджал ишни бёрю ашар.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Кёз – сюйген джерде, къол – ауругъан джерде.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Биреуге аманлыкъ этиб, кесинге игилик табмазса.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Къонакъ аман болса, къонакъбай джунчур
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Аманнга алтын чыдамаз.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
