Зарда марда джокъ.
Тил бла келеди джыр да.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Илму – джашауну джолу.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Къоркъакъны кёзю экили кёрюр.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Окъ къызбайны джокълайды.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Башынга джетмегенни сорма.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Элиб деген, элге болушур.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Эринчекни аурууу – кёб.
Накъырда – кертини келечиси.
Хар зат кесини орнуна иги.
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Урунуу – насыбны анасы.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Чомартха Тейри да борчлуду.
Кюлме джашха – келир башха.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Суугъа – таянма, джаугъа – ийнанма.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Ата – билек, ана – джюрек!
Чарсда алчыны эл кёреди.
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Тай асырагъан, атха минер.
Тёзген – тёш ашар!
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
