Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Бетинги сатма, малынгы сат.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Бермеген къол, алмайды.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Таш бла ургъанны, аш бла ур.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Сёз садакъдан кючлюдю.
Аш кетер да бет къалыр.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Ханнга да келеди хариблик.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Аш берме да, къаш бер.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Бюгюн дуния кибик, тамбла ахыратды.
Элиб деген, элге болушур.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Илму – джашауну джолу.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.