Терек ауса, отунчу – кёб.
Ана къолу ачытмаз.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Ата – баланы уясы.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Юйлю уругъа ит чабмаз.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Сёз сёзню айтдырыр.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Аш берме да, къаш бер.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Чомарт къолда мал къалмаз.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Байлыкъ тауусулур, билим тауусулмаз.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Тил бла келеди джыр да.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Бек анасы джыламаз.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.