Дуния мал дунияда къалады.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Тюкюрюк баш джармаз, налат кёз чыгъармаз!
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Байлыкъ тауусулур, билим тауусулмаз.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Джылыгъа джылан илешир.
Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Таукелге нюр джауар.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Джангыз торгъай джырламаз.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Рысхы – насыбха къор.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.