Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
Сескекли кесин билдирир.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Акъдан къара болмаз.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Адам сёзюнден белгили.
Элиб деген, элге болушур.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Болджал ишни бёрю ашар.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Ариу сёз аурууунгу алыр.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Арыгъан къош чамчы болур.
Татлы сёз – балдан татлы.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Дуния мал дунияда къалады.
Баланы адам этген анады.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Тойгъан джерге джети къайт.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.