Бек анасы джыламаз.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Билим – акъылны чырагъы.
Бермеген къол, алмайды.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Дууулдаса – бал чибин, къонса – къара чибин.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Таукел тауну аудурур.
Уруну арты – къуру.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Татлы сёз – балдан татлы.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Иесиз малны бёрю ашар.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Юреннген ауруу къалмаз.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Билмейме деген – бир сёз
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Къалгъан ишге къар джауар.
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.