Ауузу аманнга «иги», деме.
Эл ауузу – элия.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Илму – джашауну джолу.
Керти сёзге тёре джокъ.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Сабий кёргенин унутмаз.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Баш – акъыл ючюн, акъылман – халкъ ючюн.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Аш кетер да бет къалыр.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Бозаны арты дауур болур.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.