Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Эри аманны, къатыны – аман.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Къарны аманнга къазан такъдырма, къолу аманнга от джакъдырма.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Элни кючю – эмеген.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Ата Джуртун танымагъан, атасын да танымаз.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Алтыннга тот къонмаз.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Окъ къызбайны джокълайды.
Ишлемеген – тишлемез.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Бермеген къол, алмайды.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Къалгъан ишге къар джауар.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Малны кют, джерни тюрт.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Рысхы – насыбха къор.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Болджал ишни бёрю ашар.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Бозаны арты дауур болур.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
