Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Ана къойну – балагъа джандет.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
Ачлыкъ отха секиртир.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
Акъыллы башны – тили къысха.
Телини эшигин, махтау джабар.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Кёб джат да, бек чаб.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Тил бла келеди джыр да.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Билимсиз иш бармаз.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Асхат ашлыкъ сата, юйдегиси ачдан къата.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Ашхы сёз таш тешер.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
