Алтыннга тот къонмаз.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Гырджын – тепсини тамадасы.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Мал тутхан – май джалар.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Кимни – тили, тиши онглу, кимни – къолу, иши онглу.
Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Накъырданы арты керти болур.
Чомартха Тейри да борчлуду.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Джети тилни билген джети кишиди.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Арба аугъандан сора, джол кёргюзтюучю кёб болур.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Башынга джетмегенни сорма.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Суу кетер, таш къалыр.
Тамчы таш тешер.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Адеби болмагъан къыз – тузсуз хант.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Таукел адам тау тешер.
Элни кючю – эмеген.
