Хар сёзню орну барды.
Керти сёзге тёре джокъ.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
Арыгъан къош чамчы болур.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Ата Джуртун танымагъан, атасын да танымаз.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Бетинги сатма, малынгы сат.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Хар зат кесини орнуна иги.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Аманнга да, игиге да оноусуз къатышма.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Билим – акъылны чырагъы.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Аш кетер да бет къалыр.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Джюз элде джюз ёгюзюм болгъандан эсе, джюз джууугъум болсун.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Джети тилни билген джети кишиди.
Акъыллы башны – тили къысха.
