Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Урунуу – насыбны анасы.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Кёбге таш атма.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Орну джокъну – сыйы джокъ.
Юреннген ауруу къалмаз.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Эринчекге кюн узун.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Рысхы – насыбха къор.
Аш берме да, къаш бер.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Джырына кёре эжиую.
Бермеген къол, алмайды.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
