Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Атлыны ашхысы, ат тизгининден билинир
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Урунуу – насыбны анасы.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Къонагъы джокъну – шоху джокъ.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Ариуну – ауруу кёб.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Билмейме деген – бир сёз
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Тилчиден кери бол.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Орну джокъну – сыйы джокъ.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Эринчекге кюн узун.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Тил джюрекге джол ишлейди.
