Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Мадар болса, къадар болур.
Ашха уста, юйюнде болсун
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Агъач – джерни чырайы, кийим – эрни чырайы.
Битмегеннге сакъал – танг.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Чабар ат – джетген къыз.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Къарны аманнга къазан такъдырма, къолу аманнга от джакъдырма.
Кёлю джокъну – джолу джокъ.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Малны кют, джерни тюрт.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Мухардан ач ычхынмаз.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Элни кючю – эмеген.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
