Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Ашхы сёз таш тешер.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Тойгъан антын унутур.
Чомарт къолда мал къалмаз.
Акъдан къара болмаз.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Сескекли кесин билдирир.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Джыйырма къойну юч джыйырма эбзе кюте эди.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Хатерли къул болур.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Ашха уста, юйюнде болсун
Кёз – сюйген джерде, къол – ауругъан джерде.
Билмегенинги, билгеннге сор.
Ана къойну – балагъа джандет.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Байлыкъ адамны сокъур этер.