Къууут – джелге, берне – бошха.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Ашда – бёрю, ишде – ёлю.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Телиге от эт десенг, юйюнге от салыр.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Адеб базарда сатылмаз.
Кёбге таш атма.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Ётюрюкню башын керти кесер.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Намыс сатылыб алынмайды.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Мадар болса, къадар болур.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Джырчы ёлсе, джыры къалыр.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Болджал ишни бёрю ашар.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.