Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Сёз къанатсыз учар.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Миллетни бойну – базыкъ, аны бла кюрешген – джазыкъ.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
Окъ къызбайны джокълайды.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Аджаллыгъа окъсуз шкок атылыр.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
Тойну къарнашы – харс, джырны къарнашы – эжиу.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Хата – гитчеден.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Ана къойну – балагъа джандет.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Чыкълы кюнде чыкъмагъан, чыкъса къуру кирмеген.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Эр абынмай, эл танымаз.