Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Элиб деген, элге болушур.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Бозаны арты дауур болур.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Адам сёзюнден белгили.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Таукелге нюр джауар.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Агъач – джерни чырайы, кийим – эрни чырайы.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Иги сеники эсе да, сюйген кесимикин этеме.
Къайтырыкъ эшигинги, къаты уруб чыкъма.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Сабий кёргенин унутмаз.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Аманнга алтын чыдамаз.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Кёб джат да, бек чаб.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Аджалсыз ёлюм болмаз.