Тюзлюк тас болмайды.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Билим – акъылны чырагъы.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Ариуну – ауруу кёб.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Уллу къашыкъ эрин джыртар.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Хата – гитчеден.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Агъач – джерни чырайы, кийим – эрни чырайы.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Сёз сёзню айтдырыр.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Таш ата билмеген, башына урур.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Тойгъан джерге джети къайт.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Аш берме да, къаш бер.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.