Тёзген – тёш ашар!
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Ашхы атаны – джашы ашхы, ашхы ананы – къызы ашхы.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Ханнга да келеди хариблик.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
Аш иеси бла татлыды.
Чомарт къолда мал къалмаз.
Сёз къанатсыз учар.
Ач уят къоймаз.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Бетинги сатма, малынгы сат.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Ата – билек, ана – джюрек!
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Ариу джол аджал келтирмез.
Ёнгкюч къууана барыр, джылай келир.
Ат да турмайды бир териде.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Этни да ашады, бетни да ашады.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Намыс сатылыб алынмайды.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Джырына кёре эжиую.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.