Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Къызбайны юйюне дери сюрсенг, батыр болур.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Ётюрюкден тюбю джокъ, кёлтюрюрге джиби джокъ.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Тойгъан антын унутур.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Джырына кёре эжиую.
Бюгюн дуния кибик, тамбла ахыратды.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Тюкюрюк баш джармаз, налат кёз чыгъармаз!
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Битмегеннге сакъал – танг.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Адеб базарда сатылмаз.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Ач къарынны, токъ билмез
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Ариу джол аджал келтирмез.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.