Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Чомарт бергенин айтмаз.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Таш ата билмеген, башына урур.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Телиге от эт десенг, юйюнге от салыр.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Ёмюрлюк шохлукъну джел элтмез.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Сёз сёзню айтдырыр.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Тешик этген тынчды, аны джамагъан къыйынды.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Тамчы таш тешер.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Ата – баланы уясы.
Бетинги сатма, малынгы сат.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
