Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Аманнга алтын чыдамаз.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Тюзлюк тас болмайды.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Зар адамны насыбы болмаз.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Бек анасы джыламаз.
Юйлю уругъа ит чабмаз.
Нарт сёз – тилни бети.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Алма терегинден кери кетмез.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
