Этни бети бла шорпасы.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Ышармагъан – кюлмез, кюлмеген – къууанчны билмез.
Джырчы ёлсе, джыры къалыр.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Ат да турмайды бир териде.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Хар зат кесини орнуна иги.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Ашхы атаны – джашы ашхы, ашхы ананы – къызы ашхы.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Акъдан къара болмаз.
Тёрени джагъы джокъ.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Ата – баланы уясы.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
Чомарт бергенин айтмаз.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Хар сёзню орну барды.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Таукелге нюр джауар.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Чабакъ башындан чирийди.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Ана къойну – балагъа джандет.
