Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Суу кетер, таш къалыр.
Хансыз джомакъ болмаз.
Ёмюрлюк шохлукъну джел элтмез.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Чомарт бергенин айтмаз.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Билимсиз иш бармаз.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Эр абынмай, эл танымаз.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Аджалсыз ёлюм болмаз.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Эл ауузу – элия.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Таукел тауну аудурур.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Суугъа – таянма, джаугъа – ийнанма.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Таукелге нюр джауар.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Рысхы – насыбха къор.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
Мадар болса, къадар болур.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Ана къолу ачытмаз.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Алма терегинден кери кетмез.
Кимни – тили, тиши онглу, кимни – къолу, иши онглу.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Къалгъан ишге къар джауар.
