Игини сыйлагъан адетди.
Башынга джетмегенни сорма.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Болджал ишни бёрю ашар.
Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Телини эшигин, махтау джабар.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Джырчы ёлсе, джыры къалыр.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Бермеген къол, алмайды.
Элиб деген, элге болушур.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Чомартха хар кюн да байрамды.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Мадар болса, къадар болур.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Ата Джуртун танымагъан, атасын да танымаз.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Тюзлюк тас болмайды.
Джырына кёре эжиую.
