Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Татлы сёз – балдан татлы.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Зарда марда джокъ.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Билмегенинги, билгеннге сор.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Эл ауузу – элия.
Ариу сёз аурууунгу алыр.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Орну джокъну – сыйы джокъ.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Адебни адебсизден юрен.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Ата Джуртун танымагъан, атасын да танымаз.
Нарт сёз – тилни бети.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
