Гырджын – тепсини тамадасы.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Ачлыкъ отха секиртир.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Ачны эсинде – аш.
Билим – акъылны чырагъы.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Тилчиден кери бол.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Дуния мал дунияда къалады.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Нарт сёз – тилни бети.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Къонакъ аман болса, къонакъбай джунчур
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Чомарт джарлы болмаз.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Алтыннга тот къонмаз.
Джюз элде джюз ёгюзюм болгъандан эсе, джюз джууугъум болсун.
Татлы сёз – балдан татлы.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Кёбге таш атма.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Хансыз джомакъ болмаз.
