Телиге от эт десенг, юйюнге от салыр.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Ариу сёз аурууунгу алыр.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Битмегеннге сакъал – танг.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Тиширыусуз юй – отсуз от джагъа.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Адам сёзюнден белгили.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Накъырданы арты керти болур.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Билим – акъылны чырагъы.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Кёб джат да, бек чаб.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Рысхы – насыбха къор.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
