Джумушакъ терекни къурт ашар.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Ач уят къоймаз.
Дуния мал дунияда къалады.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Аш кетер да бет къалыр.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Атлыны ашхысы, ат тизгининден билинир
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Артына баргъанны, къатына барма.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Итли къонакъ джарашмаз.
Сакъ юйюне сау барыр.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Чабакъ башындан чирийди.
Ёмюрлюк шохлукъну джел элтмез.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Акъыллы башны – тили къысха.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Сабий кёргенин унутмаз.
Ачыкъ джюрекге джол – ачыкъ.
Билим къая тешер.
Башынга джетмегенни сорма.
Кюлме джашха – келир башха.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
