Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Юреннген ауруу къалмаз.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Кийим тукъум сордурур.
Эр абынмай, эл танымаз.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Акъыллы башны – тили къысха.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Ачлыкъ отха секиртир.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Акъыл неден да кючлюдю.
Мал тутхан – май джалар.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Таукел адам тау тешер.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Тюкюрюк баш джармаз, налат кёз чыгъармаз!
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Телини эшигин, махтау джабар.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
