Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Тойну къарнашы – харс, джырны къарнашы – эжиу.
Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Баланы адам этген анады.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Къонакъ аман болса, къонакъбай джунчур
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Кенгеш болса, уруш болмаз.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Кийим тукъум сордурур.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Аш иеси бла татлыды.
