Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Адебни адебсизден юрен.
Чомартха Тейри да борчлуду.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Ана къолу ачытмаз.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Тёрени джагъы джокъ.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Юйлю уругъа ит чабмаз.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Эри аманны, къатыны – аман.
Ата джурт – алтын бешик.
Чомарт къолда мал къалмаз.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Ёнгкюч къууана барыр, джылай келир.
Джети тилни билген джети кишиди.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Акъыллы башны – тили къысха.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Тил – миллетни джаны.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Керилген да, ургъан кибикди.
Ёмюрлюк шохлукъну джел элтмез.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.