Чомарт къолда мал къалмаз.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Аш берме да, къаш бер.
Зарда марда джокъ.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Ётген ёмюр – акъгъан суу.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Тилчиден кери бол.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Билмейме деген – бир сёз
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Баш болса, бёрк табылыр.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.