Сёз къанатсыз учар.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Таш ата билмеген, башына урур.
Иесиз малны бёрю ашар.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Баланы адам этген анады.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Гырджын – тепсини тамадасы.
Тюзлюк тас болмайды.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Ариу джол аджал келтирмез.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.