Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Джырчы ёлсе, джыры къалыр.
Нарт сёз – тилни бети.
Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Хар сёзню орну барды.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Билген билмегенни юретген адетди.
Джашда акъыл джокъ, къартда къарыу джокъ.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Мал ёлсе, сюек къалыр, адам ёлсе, иши къалыр.
Кенгеш болса, уруш болмаз.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Этни бети бла шорпасы.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Сёз къанатсыз учар.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Ачлыкъ отха секиртир.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Ана къолу ачытмаз.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Къызбайны юйюне дери сюрсенг, батыр болур.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.