Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Нёгерсизни джолу узун.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Ашха уста, юйюнде болсун
Малны кют, джерни тюрт.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Адеби болмагъан къыз – тузсуз хант.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Ата – баланы уясы.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Ачны эсинде – аш.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
Таш бла ургъанны, аш бла ур.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Ариу джол аджал келтирмез.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Уруну арты – къуру.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Ач уят къоймаз.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Акъыллы башны – тили къысха.
Къоркъакъны кёзю экили кёрюр.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Ариу сёз аурууунгу алыр.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.