Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Тамчы таш тешер.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Адам сёзюнден белгили.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Билим къая тешер.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Ёмюрлюк шохлукъну джел элтмез.
Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Аманнга да, игиге да оноусуз къатышма.
Джукъу тёшек сайламайды.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Джангыз торгъай джырламаз.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Ашда – бёрю, ишде – ёлю.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Керти сёзге тёре джокъ.