Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Къартха ушагъан джаш – акъыллы, джашха ушагъан къарт – тели.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Тюзлюк тас болмайды.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Бек анасы джыламаз.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Акъыл неден да кючлюдю.
Къонакъ аман болса, къонакъбай джунчур
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Биреуге аманлыкъ этиб, кесинге игилик табмазса.
Къалгъан ишге къар джауар.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
Байлыкъ тауусулур, билим тауусулмаз.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Татлы сёз – балдан татлы.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Таукел къуру къалмаз.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.