Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Эринчекни аурууу – кёб.
Ана къолу ачытмаз.
Нарт сёз – тилни бети.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Кийим тукъум сордурур.
Тили узунну, намысы – къысха.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Тиширыусуз юй – отсуз от джагъа.
Уллу сёзде уят джокъ.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Чомарт къолда мал къалмаз.
Ат да турмайды бир териде.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Билмегенинги, билгеннге сор.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Байлыкъ тауусулур, билим тауусулмаз.
Юйюнг бла джау болгъандан эсе, элинг бла джау бол.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.