Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Кёбню кёрген – кёб билир.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Болджал ишни бёрю ашар.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Таукел тауну аудурур.
Керилген да, ургъан кибикди.
Сескекли кесин билдирир.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Дуния мал дунияда къалады.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Билген билмегенни юретген адетди.
Джырына кёре эжиую.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Ач бёрюге мекям джокъ.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Ач келгенни – тойдур, кеч келгенни – къондур.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Элни кючю – эмеген.
Игини сыйлагъан адетди.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.