Кёл – къызбай, къол – батыр.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Ишлемеген – тишлемез.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Акъыллы башны – тили къысха.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Адам сёзюнден белгили.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Джангыз торгъай джырламаз.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Ариу джол аджал келтирмез.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Къызбайны юйюне дери сюрсенг, батыр болур.
